به تو سلام که  در انتظارت نشستم

به تو سلام که صبر و انتظار و فراغ و درد و... مرا از با تو بودن مايوس نمی کند

به تو سلام که هيچوقت برای وصالت نا اميد نبودم

به تو سلام که معنی دوست داشتن، عشق و زندگی را در وجود تو يافتم

به تو سلام که عشقم را پذيرفتی و باور کردی

به تو سلام که تو را هديه ی خدا می دانم

به تو سلام که بی تو  بی تاب شدم و با تو به آرامش رسيدم

به تو سلام که عاشقانه دوستت دارم 

چه زيباست بخاطر تو زيستن

و براي تو ماندن بپاي تو مردن و به عشق تو سوختن

و چه تلخ و غم انگيز است، دور از توبودن، براي تو گريستن

و به عشق و دنياي تو نرسيدن؛ ايکاش مي دانستي بدون تو

مرگ گواراترين زندگيست؛ بدون تو و به دور از دستهاي مهربانت

زندگي چه تلخ و ناشکيباست. ايکاش مي دانستي مرز خواستن کجاست

و ايکاش مي ديدي قلبي را که فقط

براي تو مي تپد

خیلی دوستت دارم

روي تخته سنگي نوشته شده بود :
اگر جواني عاشق شد چه کند؟...
من هم زير آن نوشتم:
بايد
صبر کند...
براي بار دوم که از آنجا گذر کردم
زير نوشته ي من کسي نوشته بود:
اگر صبر نداشته باشد
چه کند؟...
من هم با بي حوصلگي نوشتم:
بميرد بهتراست...
براي بار سوم که از آنجا عبور مي کردم.
انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد.
اما.............
زير تخته
سنگ جواني را مرده يافتم